Bardzo ciekawą i inspirującą epoką w malarstwie jest romantyzm. Romantyzm rozpoczął sie pod koniec osiemnastego wieku i trwał do połowy dziewiętnastego. Został zapoczątkowany w Europie. Koncepcja romantyczna wyrażała się nie tylko w malarstwie, ale także w muzyce, poezji oraz literaturze. Głównym mottem tej epoki była tęsknota za idealnym światem, idealnej miłości. Obrazy romantyzmu charakteryzują się grą cieni oraz światłocieni, kolory są różnorodne. Dzięki postępowi w produkcji narzędzi malarskich oraz wyrobie płótna, można podziwiać wyjątkowość tych obrazów. Głównym przedstawicielem w malarstwie był Johanna Heinricha Füssli i Francisco Goya. Johanna Heinricha Füssli był szwajcarskim malarzem. Jego dzieła budzą grozę oraz niepewność. Malując obrazy inspirował się na dziełach literackich takich autorów jak: Homer, Szekspir albo John Milton. Jego najsłynniejszych obrazy to „Lady Makbet”, który znajduje się obecnie w Luwrze, „Koszmar”, który został namalowany w 1790- 1791 roku, obraz można podziwiać w Muzeum Goethego, we Frankfurcie nad Menem. Najwybitniejszym przedstawicielem niemieckiego malarstwa był Caspar David Friedrich. Z początku wykonywał szkice w ołówku, następnie malował akwarelami oraz farbami olejnymi. W ciągu swojej kariery doświadczał różnych technik. Inspirowała go przyroda, pejzaże. Uważał przyrodę, jako łącze między Bogiem a człowiekiem. Poprzez swoje obrazy chciał stworzyć dowody na boskie istnienie. Do jego najsłynniejszy obrazów zaliczają się „Opactwo w dębowym lesie”, „Poranek w Karkonoszach”, „Miasto w świetle księżyca”.